Onze cliënt, de heer S. had bijna 20 jaar gewerkt bij zijn huidige werkgever en haar rechtsvoorgangers en altijd uitstekend gefunctioneerd. Helaas viel hij in 2004 uit met in eerste instantie een burn out. Later kwamen daar zodanige lichamelijke klachten bij dat hij langdurig arbeidsongeschikt was en niet kon werken. Zijn werkgever had inmiddels besloten te gaan fuseren met een 2-tal andere bedrijven. Intern moet toen al duidelijk zijn geweest dat men voor onze cliënt geen plaats meer zag binnen de nieuwe onderneming, maar dat werd hem niet gezegd. Toen onze cliënt enthousiast mededeelde dat hij wilde reïntegreren, reageerde zijn werkgever heel lauw. Ook kreeg onze cliënt niet echt medewerking en uiteindelijk kwam de aap uit de mouw: men wilde hem niet terug. Op zich had onze cliënt daar nog wel begrip voor maar niet voor het feit dat men hem financieel op geen enkele wijze tegemoet wilde komen. Er ontstond een patstelling. Onze cliënt wilde zijn oude functie terug, zijn werkgever wilde hem niet meer. Om dit kracht bij te zetten stopte men gemakshalve ook maar de salarisbetaling. Daardoor dreigde onze cliënt ook nog eens in de financiële problemen te komen. Hij riep onze hulp in. Na enig heen en weer gemail en geschrijf werd duidelijk dat zonder hulp van de rechter geen oplossing te verwachten was.

In kort geding hebben wij de rechter verzocht de wedertewerkstelling van onze cliënt te gelasten. De rechtzitting was een regelrechte ramp voor de werkgever; rechter Valk maakte gehakt van de argumenten waarmee de werkgever haar gedrag meende te kunnen rechtvaardigen. De uitspraak was verrassend en doordacht. Heel opmerkelijk veroordeelde rechter Valk de werkgever niet tot wedertewerkstelling maar wel tot het doorbetalen van het volledige salaris. Verder gaf de kantonrechter de nodige handvaten voor hoe nu verder. In overleg met onze cliënt werd besloten een ontbindingsverzoek te doen. Aanvankelijk leek het erop dat er ook in deze procedure inhoudelijk geprocedeerd zou moeten worden maar uiteindelijk koos de werkgever toch eieren voor haar geld en werd de zaak geschikt met een forse afvloeiingsvergoeding.