Recent heeft de Ombudsman een nieuw gepubliceerd over de behandeling van letselschadezaken. Daarbij is onder andere het volgende aan de orde gesteld:

• 1. Nogmaals is uitgelegd waarom slachtofferadvocaten zich niet aan de Gedragscode Behandeling Letselschades (GBL) kunnen committeren wegens hun onafhankelijkheid.
• 2. de grootste klacht is nog altijd dat het tempo van afwikkeling van letselschade te laag is. In de huidige vorm biedt de GBL daarvoor geen soelaas. Het bevat te veel open normen, zonder remedies;
• 3. slachtoffers hebben baat bij concretere normen, met name met betrekking tot doorlooptijden en strengere consequenties bij niet-naleving. Gedacht kan worden aan verhoging van het smartengeld, verhoging van de wettelijke rente en vergoeding van de werkelijke proceskosten in plaats van de forfaitaire bedragen;
• 4. als het onderzoek van de Stichting De Ombudsman op dit moment opnieuw zou worden uitgevoerd, dan zou door de invoering van de deelgeschillenregeling en het toenemen van de belangstelling voor mediation, ten aanzien van de doorlooptijden waarschijnlijk een iets positiever beeld oprijzen;
• 5. een gezamenlijk behandelplan kan goede diensten bewijzen;
• 6. slachtofferadvocaten komen als beste uit de tevredenheidsenquête. De helft van onze cliënten is tevreden. Ter vergelijking: dat geldt voor slechts 27 % van de klanten van rechtsbijstandsverzekeraars.

Prof. Arno Akkermans  en mw. drs. D. Lauria van de Nationale Letselschaderaad hebben ook een reactie op het rapport gegeven. Akkermans onderstreepte het belang van een goed behandelplan. Verder vroeg hij zich hardop af waarom bij letselschade door verzekeraars geen salvage team in het leven wordt geroepen, zoals bij brandschade. Een dergelijk team zou zich over een door letselschade getroffen gezin kunnen ontfermen. Gedacht kan worden aan het regelen van huishoudelijke hulp, kinderopvang, et cetera. Een interessante gedachte, die navolging verdient.

Verschillende organisaties hebben zich al gebogen over een letselschade-behandelplan. Ik noem, zonder de pretentie van volledigheid, de universiteit van Tilburg, het PIV, en de Nationale Letselschaderaad. Geen van deze plannen heeft ingang gevonden in de letselschade praktijk. ASP zou deze handschoen moet oppakken. Een ASP-behandelplan kan op meer draagvlak rekenen van slachtoffers en hun advocaten. Het bestuur zal de plannen voor een behandelplan op korte termijn verder concretiseren.