2e ongeval en dan....

Cliënt F. fietst op 9 jan 2019 op zijn fiets in Enschede op de broekheurnering op het fietspad en hij gaat naar huis. Althans dat was zijn plan. Helaas komt rond 16.45 uur een automobilist  vanuit een voor hem rechts liggend woonerf en schept F. op zijn fiets. Hij valt van de fiets en komt ongelukkig terecht met hoofd en nek op de grond. De automobilist beroept zich direct op het feit dat de fietser geen licht droeg maar dat werd nooit bewezen. F. liep nek en hoofdletsel op en was langere tijd uit de running als call-centre medewerker. Hij leed aan angst- en langdurige pijnklachten en hij werd behandeld door MEDIANT voor de psychische klachten. De behandelend neuroloog A. schreef hem medicijnen voor om hem te kalmeren en tot rust te brengen. Klachten bleven echter bestaan tot eind 2020. De WA verzekeraar werkte niet mee aan reïntegratie in zijn werk en hij deed dat dan maar zelf. Hij zocht een nieuwe baan waarbij hij meer afwisselend kon lopen, staan en zitten en dat ging hem veel beter af. Langzaam aan herstelde hij zichzelf.

Voor zijn voortdurende pijnklachten en energietekorten gedurende de 2 jaar na dit ongeval laat F. zich behandelen bij het plaatselijke revalidatiecentrum op de pijnpoli. Het duurt even voordat hij aan de beurt is omdat er lange wachtlijsten bestaan bij het Roessingh revalidatiecentrum.

De WA verzekeraar NN maakte er gewag van dat F. al eerder een fors verkeersongeval had gehad en dus er geen letsel door het laatste ongeval kon zijn ontstaan. Op zich had ze daarin gelijk, ware het niet dat het letsel bij het eerste ongeval vooral een beenletsel was en geen hoofdletsel. Iets heel anders dus. Die verweren zien we veel vaker. Een zg. causaliteitsverweer.

Na het verzamelen van de nodige medische verklaringen over het letsel van cliënt is de zaak uiteindelijk geschikt op € 20.000, —