Hoe een werkgever schandelijk omging met zijn werkneemster?

Cliënte werkte al jaren sinds 2003 als baliemedewerkster bij Burger King in een van de NS-vestigingen in Nederland. Haar taken bestonden vooral in het bedienen van het het publiek die een hamburger etc. wilde eten. Ze was echter god in haar vak en op weg naar een leidinggevende functie. Dat ging goed tot 2005 toen ze slachtoffer werd van een drugsklant die haar begon te stalken. De druppel was een bedrijfsoverval door dezelfde drugsklant in 2010 op de Burger King waar zij werkte. Cliënte meldde zich ziek. Als gevolg van dat al raakte cliënte psychisch de weg volledig kwijt. Haar toekomstperspectief als bedrijfsleidster, want die taken deed ze al, gingen in rookwolken op. Normaal gesproken moet een werkgever dan op basis van de Wet Verbetering Poortwachter er alles aan doen om de zieke werkneemster weer aan het werk te krijgen en te re-integreren. Eerst dient men te zoeken naar een passende functie in het bedrijf zelf (1e Spoor) en als dat niet lukt ook buiten het eigen bedrijf (het zg. 2e Spoor).

In dit geval dus niet. De re-integratie van cliënte werd een puinhoop en dat was de werkgever te verwijten. DAS Rechtsbijstand begeleidde cliënte in die tijd. Ander personeel werd verboden verder met haar om te gaan. Ze werd niet aangemeld bij een bedrijfsarts noch bij een ARBO-dienst en haar ziektewet uren werden ingevuld als vakantiedagen. De werkgever werkte haar alleen maar tegen en in 2013 kreeg ze uiteindelijk ontslag. Een proefplaatsing met heropleiding bij een externe werkgever werd halverwege afgebroken en de reïntegratie mislukte.  Plotsklaps werd ook nog gesteld dat ze helemaal niet zou functioneren op de werkplek?! Ze kreeg een post traumatische stressstoornis met angststoornissen en een somatoforme stoornis en die duurden met de nodige psychiatrische behandelingen 12 jaren tot in 2022.

Wat was de werkgever nou te verwijten? Zorg en nazorg en geen reïntegratie naar een goed werkgever betaamt uit te voeren en dat was niet gebeurd. We stelden de werkgever aansprakelijk, maar we moesten wel naar de Rechtbank om die aansprakelijkheid geregeld te krijgen. En dat gelukte op basis van art. 7: 658 BW. De werkgever was van alles en nog wat te verwijten en dus verantwoordelijk geraakt voor de jarenlange schade die ze opliep. Haar carrière was voor jaren geknakt.

We onderhandelden uiteindelijk over de schadevergoeding inclusief een re-integratiebudget en in juli 2022 kreeg ze € 171.000 schadevergoeding uitgekeerd naast de kosten advocaat.

Hoe een fout ingezet reïntegratieproces veel duurder uitpakte dan aanvankelijk gedacht.